Ze hebben een lange, roodgouden vacht met manen die hun oren bedekken en hun donkere, bijna kale gezichten omlijsten. Hun lange tenen en klauwachtige nagels helpen hen zich vast te klampen aan bomen en tussen takken, schors en bromelia's te foerageren om zich te voeden en prooien te vangen. Ze zijn monogaam en vormen territoriale groepen van 2 tot 11 individuen, geleid door een partner. Ze verdedigen hun gebied met geurmarkeringen en vocale bedreigingen. Deze zijdeaapje verzorgt zichzelf net als andere primaten, waarbij de mannetjes voornamelijk de vrouwtjes verzorgen. Ze kunnen zich twee keer per jaar voortplanten. Tijdens de eerste week van hun leven draagt ​​het vrouwtje de jongen, maar later doen de mannetjes dat ook, en worden de ouderlijke taken door de groep gedeeld. De jongen worden na 3 maanden gespeend.

Gezien de bedreigde status van de gouden leeuwaap, voornamelijk door habitatvernietiging, zijn er diverse herintroductieprogramma's opgezet door verschillende dierentuinen. Het programma voor de gouden leeuwaap, gecoördineerd door het National Zoological Park in Washington D.C., is een succesvol voorbeeld van fokken in gevangenschap en herintroductie. Dankzij de inspanningen en samenwerking van verschillende dierentuinen tussen 1984 en 2000 is de populatie in 2014 gestegen tot ongeveer 3700 exemplaren. Het herintroductieprogramma heeft tevens geleid tot een toename van 80% van het beschikbare leefgebied voor deze soort. Een van de grootste bedreigingen voor deze leeuwaap is momenteel gele koorts, die tussen 2014 en 2019 heeft geleid tot een afname van minstens 30% van de populatie in het wild.