Ze hebben een lange, roodgouden vacht met manen die hun oren bedekken en hun donkere, bijna kale gezichten omlijsten. Hun lange tenen en klauwachtige nagels helpen hen zich vast te klampen aan bomen en tussen takken, schors en bromelia's te foerageren om zich te voeden en prooien te vangen. Ze zijn monogaam en vormen territoriale groepen van 2 tot 11 individuen, geleid door een partner. Ze verdedigen hun gebied met geurmarkeringen en vocale bedreigingen. Deze zijdeaapje verzorgt zichzelf net als andere primaten, waarbij de mannetjes voornamelijk de vrouwtjes verzorgen. Ze kunnen zich twee keer per jaar voortplanten. Tijdens de eerste week van hun leven draagt ​​het vrouwtje de jongen, maar later doen de mannetjes dat ook, en worden de ouderlijke taken door de groep gedeeld. De jongen worden na 3 maanden gespeend.

Gezien de bedreigde status van deze soort, voornamelijk door vernietiging van zijn leefgebied, zijn er via diverse zoölogische instellingen diverse herintroductieprogramma's geïmplementeerd. Het programma voor de gouden leeuwaapjes, gecoördineerd door het National Zoological Park in Washington D.C., is een succesvol model voor het fokken en herintroduceren van leeuwaapjes in gevangenschap. Dankzij de inspanningen en samenwerking van verschillende dierentuinen tussen 1984 en 2000 steeg het aantal tot ongeveer 3700 in 2014. Het herintroductieprogramma resulteerde ook in een toename van 80% in het beschikbare leefgebied voor deze soort. Een van de grootste bedreigingen voor deze soort is gele koorts, wat heeft geleid tot een populatiedaling van minstens 30%. in situ tussen 2014 en 2019.