De toekomst van de Sumatraanse tijger, een van de meest bedreigde diersoorten ter wereld, krijgt nieuwe hoop in het hart van de Indonesische jungle. Het nieuwste jaarverslag van het natuurbeschermingsprogramma dat in het Way Kambas Nationaal Park in samenwerking met de lokale organisatie is ontwikkeld, biedt verdere inzichten. PKHS en met de steun van Stichting BIOPARCDit bevestigt de aanzienlijke vooruitgang in de bescherming van deze grote katachtige gedurende 2025.

De gegevens schetsen een zeldzaam beeld in een mondiale context van biodiversiteitsverlies: een ecosysteem dat nog steeds functioneert. Dankzij het gebruik van cameravallen zijn minstens zeven verschillende individuen geïdentificeerd, samen met bewijs van voortplanting in het wild. Dit is een belangrijke aanwijzing die deze locatie positioneert als een van de laatste levensvatbare toevluchtsoorden voor de soort.

De jungle onder toezicht.

Veel van dit succes is te danken aan consistent, vaak onzichtbaar werk. In 2025 hebben natuurbeschermingsteams bijna 1.000 kilometer regenwoud bestreken tijdens 12 beschermingspatrouilles, wat neerkomt op ongeveer 48.800 hectare. Ze lopen dagenlang door dichte begroeiing, langs rivieren en door onbegaanbaar terrein, niet alleen om de tijger op te sporen, maar ook om hem te beschermen.

Omdat de bedreigingen aanhouden. Een van de meest verontrustende bevindingen zijn illegale vallen die in de grond verborgen liggen en bedoeld zijn om grote dieren willekeurig te vangen. Hun impact is tweeledig: ze verminderen de natuurlijke prooi en vormen een direct risico voor de tijger zelf, die erin verstrikt kan raken en kan sterven.

Deze druk wordt versterkt door illegale houtkap, het ontstaan ​​van clandestiene toegangspunten en bosbranden, die een van de meest waardevolle ecosystemen in Zuidoost-Azië steeds verder versnipperen.

De populatie van deze grote katachtige die in het wild leeft, bedraagt ​​niet meer dan 400 exemplaren; cijfers die volgens de Internationale Unie voor het behoud van de natuur (IUCN) voortdurend dalen.

Gemeenschappen, de sleutel tot natuurbehoud

Natuurbehoud gaat niet alleen over het regenwoud zelf. Het gaat ook over de gemeenschappen die aan de rand ervan wonen. In de loop van 2025 heeft het project educatieve campagnes, schoolprogramma's en bewustmakingsactiviteiten ontwikkeld die honderden mensen in de omgeving van het park hebben bereikt.

Het doel is de relatie met het milieu te transformeren: conflicten tussen mens en tijger te verminderen en een leefbare co-existentie te bevorderen. Tegelijkertijd heeft de samenwerking met universiteiten de integratie van studenten en onderzoekers in het veldwerk mogelijk gemaakt, waardoor de wetenschappelijke basis van het programma wordt versterkt.

Een verbinding die BIOPARC Fuengirola bereikt.

Wat er op Sumatra gebeurt, heeft een directe link met Spanje. Een echtpaar woont in BIOPARC Fuengirola. Sumatraanse tijgers, ambassadeurs van een soort die door de IUCN als "ernstig bedreigd" is aangemerkt en waarvan nog maar een paar honderd exemplaren in het wild over zijn.

De steun van de BIOPARC Foundation aan het project in Indonesië maakt deel uit van een strategie die lokale natuurbeschermingsinspanningen verbindt met bewustmaking in Europa. Deze aanpak is erop gericht de rol van dierentuinen te begrijpen, verder dan alleen hun fysieke faciliteiten: als actieve deelnemers aan de wereldwijde bescherming van de biodiversiteit.

In een wereld die gekenmerkt wordt door het versnelde verdwijnen van diersoorten, is elk spoor van een tijger in de jungle een teken van veerkracht. En tevens het resultaat van aanhoudend werk dat, hoewel het zich duizenden kilometers verderop afspeelt, veel dichterbij begint dan het lijkt.