Ruim 500 jaar geleden betekende een reis naar bepaalde delen van de wereld letterlijk een avontuur in het onbekende. Er waren geen foto's, nauwkeurige kaarten of boeken die onthulden wat er zich achter de oceaan bevond. Er waren geruchten, verhalen, legendes en een immense nieuwsgierigheid om te ontdekken wat de wereld te bieden had.

In die context vond een van de grootste avonturen uit de geschiedenis plaats: de expeditie die werd begonnen door Ferdinand Magellan en voltooid door Juan Sebastián Elcano, die tussen 1519 en 1522 de eerste wereldreis maakte.

Dit jaar is het ook 500 jaar geleden dat Juan Sebastián Elcano overleed, de Spaanse navigator die na Magellans dood het bevel over de expeditie overnam en de Victoria succesvol terug naar Sanlúcar de Barrameda loodste. Op 6 september volgend jaar is het ook 500 jaar geleden dat deze expeditie, onder leiding van Elcano en de 17 andere overlevenden, drie jaar eerder was begonnen.

Ter herdenking van die data nodigt Bioparc Fuengirola bezoekers uit om zich te verdiepen in de geest van die eerste ontdekkingsreizigers in twee ruimtes die hen terugvoeren naar die tijd: de Ontdekkingsruimte en de Wonderkamer.

Een wereld die nog ontdekt moet worden

In de Ontdekkingsruimte wordt de bezoeker geconfronteerd met de grote uitdaging waar die zeevaarders voor stonden: proberen een planeet te begrijpen en weer te geven die ze nog niet volledig kenden.

Twee grote globes, waarvan er één is geïnspireerd op een reconstructie van Leonardo da Vinci, grote muurschilderingen en verwijzingen naar de navigatieroutes van de eerste wereldreis maken van deze ruimte een eerbetoon aan de ontdekkingsreizigers die eropuit trokken om oceanen over te steken zonder zeker te weten wat ze aan de andere kant zouden aantreffen.

De expeditie vertrok in 1519 vanuit Sevilla met vijf schepen en meer dan 200 manschappen. Na Magellans dood op de Filipijnen nam Elcano het commando over en leidde de Victoria terug naar Spanje. Deze reis stelde Europeanen in staat gebieden, volkeren, planten en dieren te ontdekken die ze voorheen niet kenden en veranderde voorgoed hun kijk op de planeet.

Toen een narwal in een eenhoorn veranderde

De Wonderkamer is een hercreatie van de oude rariteitenkabinetten, ruimtes waar objecten uit verre landen en natuurlijke elementen werden verzameld, die fascinatie, verbazing en soms zelfs verbijstering opwekten. Fossielen, botten, kruidenboeken, boeken, voorwerpen die verband houden met geneeskunde, dierlijke resten en de zogenaamde 'eenhoornhoorns' maken allemaal deel uit van dit unieke universum waar wetenschap en legende naast elkaar bestonden.

Een van de meest opvallende elementen is de narwalhoorn, die eeuwenlang bekend stond als de "eenhoorn van de zee". Een perfect voorbeeld van hoe een element uit de natuur een legendarisch wezen kon worden, terwijl de wetenschappelijke kennis om de oorsprong ervan te verklaren nog niet bestond.

De schat die de ontdekkingsreizigers motiveerde

En te midden van al die wonderen hadden sommige een heel bijzondere waarde. Specerijen waren een van de drijvende krachten achter de maritieme ontdekkingsreizen van de 15e en 16e eeuw. Kruidnagel, kaneel, nootmuskaat, peper en gember waren buitengewoon gewaardeerde producten in Europa en bereikten prijzen die vergelijkbaar waren met die van edelmetalen.

In de Wonderkamer kunnen bezoekers enkele van deze specerijen van dichtbij bekijken en ze ook via hun reukzin ontdekken, waardoor de zintuiglijke ervaring die ze moeten hebben gehad voor degenen die ze voor het eerst tegenkwamen, wordt nagebootst.

Kruidnagels bereikten bijvoorbeeld buitengewone prijzen en de herkomst ervan werd geheimgehouden. Specerijen veranderden niet alleen de Europese keuken: ze speelden een fundamentele rol in de geneeskunde, handel, politiek en economie van die tijd.

De dieren die Elcano hadden kunnen verrassen

De fascinatie voor het onbekende nam ook de vorm aan van een dier.

De verslagen van de expeditie, met name die van Antonio Pigafetta, beschreven soorten die Europa verrasten: grote vleermuizen, felgekleurde papegaaien, vliegende vissen, guanaco's en de bijzondere paradijsvogels, die aanleiding gaven tot allerlei verhalen over hun ontstaan ​​en oorsprong.

Veel van de regio's die door die expeditie werden bezocht, zijn nu de thuisbasis van soorten die te zien zijn in Bioparc Fuengirola.

In de Aziatische regenwouden vinden we bijvoorbeeld Borneose orang-oetans, Maleise tapirs, Edwards' fazanten en Sumatraanse tijgers; terwijl de ecosystemen van Zuid-Amerika vertegenwoordigd worden door soorten zoals de reuzenotter en de arapaima, om er maar een paar te noemen. Deze dieren laten ons een voorstelling maken van de verwondering die deze landen en hun natuurlijke bewoners moeten hebben gewekt bij de eerste ontdekkingsreizigers.

Maar er is een fundamenteel verschil tussen die vroege reizen en de reizen die we vandaag de dag kunnen maken.

Ze gingen op ontdekkingstocht. We hebben nu genoeg kennis om te weten dat veel van die wonderen tegenwoordig bedreigd worden en dat we ze moeten beschermen.

Van ontdekking tot behoud

De eerste wereldreis veranderde ons begrip van de planeet. Vijf eeuwen later wil Bioparc die nieuwsgierigheid opnieuw tot leven wekken vanuit een hedendaags perspectief. Ter ere van Juan Sebastián Elcano en de eerste wereldreis belicht Bioparc niet alleen de historische betekenis van die prestatie, maar ook de enorme wetenschappelijke en natuurlijke implicaties ervan.

Een eerbetoon aan de mannen die het aandurfden om de onbekende wereld in te varen en aan alle mensen die, vijf eeuwen later, nog steeds de buitengewone diversiteit van onze planeet onderzoeken, bestuderen en proberen te begrijpen en te beschermen.